Västers

            Każdy otrzymuje oryginalny tekst. Wspólnie jest on odczytany. Później każdy sam analizuje w ciszy, a swoją reakcję wyraża przez następujące znaki:

 ?  (werset jest niezrozumiały);

 !  (werset wyraża coś ważnego);

→ (werset osobiście poruszył czytającego).

            Przebieg: Wpierw zgłaszają się osoby z wątpliwościami (?). Katecheta mo­że „przenieść” pytanie na całą klasę: „kto może na to odpowiedzieć?”. Niekiedy problem może pozostać otwarty, nie do końca rozwiązany.

            Kolejno pojawia się pytanie o miejsca ważne (!) z wyjaśnieniem – „dlaczego?”. W tym momencie istnieje możliwość „zakotwiczenia” katechezy na tych tekstach i odniesienia do jej tematu.

            Pozostałe teksty – te, które poruszyły (→) nie mogą być „na siłę” oma­wiane. Trzeba zaznaczyć, że są to sprawy osobiste, można więc poprosić nie zmuszając: „kto chciałby się podzielić wobec całej grupy swoimi przeży­ciami?”. To dzielenie się może przy­brać formę składania świadectw.