Giełda pomysłów (burza mózgów, ang. brainstorming)

            Polega na zespołowym poszukiwaniu po­mysłów rozwiązania jakiegoś zadania. Metoda opiera się na podstawowych ogniwach procesu rozwią­zywania problemu i zakłada:

a.      wytworzenie sytuacji problemowej;

b.      poszukiwanie pomysłów;

c.      sprawdzenie, wartościowanie i wybór pomysłów najlepszych.

            Efektywność metody jest tym większa, im większy stopień fachowości i im bardziej wyrównany poziom prezentuje grupa. Za optymalną wielkość przyj­muje się zazwyczaj 10 osób (możliwe stosowanie w grupach większych). W szkole zastosowanie metody jest ograniczone. Posługujemy się nią, kiedy potrzeba nam do dalszego prowadzenia lekcji wielu pomysłów dotyczących rozwiązania ja­kiegoś problemu albo żeby sprawdzić, jak dalece użyteczna jest wcześniej opa­nowana wiedza. Metoda ta w sposób ciekawy dla uczniów poz­wa­la zebrać hipotezy i je zweryfikować. Jest atrakcyjna i stosunkowo łatwa w przeprowadzeniu, a jej przygotowanie nie wymaga długiego czasu.

            Przebieg: Nauczyciel rozpoczyna lekcję wykładem lub pogadanką, nawią­zując do tematu lekcji i przygotowują uczniów do zrozumienia pro­blemu, który ma­ją rozwiązać. Chodzi o przerzucenie pomostu między tym, co uczeń wie, a  tym, co będzie za chwilę poznawał, o przypomnienie potrzebnych wia­domo­ści czy uzupełnienie ewentualnych luk. Następnie nauczyciel przypomina instruk­cję, w jaki sposób zachowy­wać się podczas „burzy mózgów”:

ü      każdy może zgłosić dowolną ilość pomysłów (zawsze po jed­nym),

ü      głosu udziela prowadzący sesję (zwykle nauczyciel, ale nie tylko),

ü      pomysły nie mogą być przez nikogo oceniane,

ü      nie notuje się autora pomysłu,

ü      pomysły mogą być rozwijane i zmieniane,

ü      pomysły mogą być najbardziej śmiałe i niedorzeczne,

ü      pomysły notowane są na tablicy przez dwóch sekretarzy.

            Nauczyciel wyznacza sekretarzy i dopiero wówczas podaje zagadnienie – problem, którego propozycje rozwiązania mają zgłaszać uczniowie. Sesja trwa zwykle 5 do 15 minut. Jej granicę wyznacza albo wyraźny spadek liczby zgłaszanych pomysłów, albo osąd nauczyciela, że pomysłów jest już wystar­czająca ilość. Podczas sesji nauczyciel nie może być bierny – czuwa nad dyscy­pliną, stymuluje zgłaszanie pomysłów, dyskretnie podpowiada nowe rozwiąza­nia. Po zakończeniu sesji pomysły należy zrozumieć, uszeregować i wyko­rzystać. Pomysły mogą stanowić punkt wyjścia pracy w grupach, których zada­niem jest wybrać i uzasadnić najlepszy z pomysłów.