Opowiadanie

            - czyli zaznajamianie uczniów z określonymi wydarzeniami (akcją). Szcze­gólnie polecane dla dzieci młodszych. W katechezie dzieci może być główną me­todą ka­techetyczną. Skuteczność opowiadania zależy od jego treści i formy: od zrozu­miałego dla uczniów języka (krótkie zdania!), od racjonalnego wiązania obja­śnień słownych z pokazem (obraz!) albo dyskusją (problem!). Słuchacze po­winni odnaleźć się w roli naocznych świadków (warto wyko­rzystywać ich wy­obraźnię).

            Opowiadanie powinno wdrażać uczniów do słuchania ze zrozumieniem i zapa­mię­tywania najważniejszych faktów. Musi odwoływać się do doświad­cze­nia uczniów ubogacając je o nowe elementy. Powinno być prezentowane jas­no, zwięźle i plastycznie tak, by stanowić także wzór wypowiedzi dla uczniów.

            Pozostałe cechy dobrego opowiadania:

ü      poprzedzone wyjaśnieniem niezrozumiałych treści (nazw, imion);

ü      logicznie i chronologicznie uporządkowane;

ü      wyraźnie odróżnione od reszty katechezy;

ü      dynamicznie zaprezentowane (narastanie napięcia, dramatyzacja, gesty­kula­cja), jednak bez sztuczności;

ü      niczym nie przerywane (wyjątek – bardzo długie opowiadanie);

ü      aby same dzieci mogły je opowiedzieć.

Po zakończeniu trzeba opowiadanie powtórzyć i utrwalić, np. w pogadance. Katecheta powinien sprawdzić, na ile dzieci przyjęły przekazywane treści.