LEOPARD POLUJE NA MAŁPY

 

Cele: Jest to zabawa ruchowa ujawniająca sympatie w grupie, zgadywanka. Ponieważ każdy uczestnik może pod koniec danej rundy wybrać inną osobę do dalszej zabawy, wyraźne stają się sympatie w grupie. Jest to bardzo pozytywne. Prowadzący może czasem zrobić wyjątek od tej reguły, aby również inne dzieci mogły wziąć udział w zabawie. Zabawa ruchowa ujawniająca sympatie w grupie, zgadywanka.

Miejsce zabawy: na świeżym powietrzu albo w bardzo dużym pomieszczeniu;

Czas trwania: około 6 do 10 minut;

Przeznaczona dla: dzieci od lat 8; grup liczących od 7 do 30 osób.

Opis zabawy: Leopard jest najpiękniejszym, najbardziej gibkim i najsprytniejszym ze wszystkich dużych kotów. Jest on również najbardziej niebezpieczny, przede wszystkim dla małp. W zabawie tej spróbuje on schwytać kilka małp naraz. Około sześciu uczestników będzie małpami. Chowają się one w bezpieczne miejsce (na przykład pod drzewami albo między krzewami) przed wzrokiem leoparda, któremu zawiązujemy oczy. Małpy mają wtedy dokładnie pół minuty czasu, aby pokonać określony odcinek drogi o długości około 15 metrów, która prowadzi wokół różnych przeszkód. Mogą one natychmiast wystartować - albo też dopiero po 10, 20 sekundach. Najważniejsze jest, aby na czas zdążyły ponownie schronić się w swojej „jaskini". Leopard powinien w czasie tej pół minuty, kiedy usłyszy on podejrzane kroki, głośno wypowiedzieć imię jednej z małp. Jeżeli trafi przy tym na małpę, która nie znajduje się w danym momencie w bezpiecznej jaskini, lecz na niebezpiecznej drodze, wówczas małpa ta uważana jest za schwytaną i zostaje na pewien czas wykluczona z gry. Jednakże leopardowi wolno zawołać każde imię tylko dwa razy.

Inna możliwość: Małpom wolno wrzeszczeć w swojej jaskini, aby dodawać sobie odwagi, ale również, by wprowadzać leoparda w błąd i odwracać jego uwagę.

Materiały pomocnicze: Na zakończenie każdej zabawy leopard może wyznaczać osobę, która w następnej rundzie będzie pełniła jego obowiązki. Także każda małpa może wybrać nowego uczestnika kolejnej zabawy.

 

Opr. Wojciech Daniel

Źródło: Ulrich Yohland, Zabawy na festyny dziecięce, Kielce 2000.