RYSUNKI NA ZAPAROWANEJ SZYBIE

 

Cele:

- Odkrywanie uroków gestu: własny ślad jako wyraz emocji i uzewnętrznienie energii.

- Kontrolowanie gestu tak, aby stał się świadomym środkiem ekspresji, rozwijanie kreatywności.

- Obserwacja właściwości materiałów.

- Pozostawienie śladów w określonej przestrzeni.

- Postrzeganie zmian w czasie (nietrwałość śladów).

Czas: 1 godzina.

Uczestnicy: Wszystkie grupy wiekowe.

Materiały:

- Szyby w oknach klasy albo tafelki szkła (uwaga na ostre krawędzie: trzeba je okleić kilkoma warstwami samoprzylepnej taśmy),

- Pałeczki kosmetyczne zakończone watką.

Przebieg: W zimowy poranek szyby pokrywają się parą lub szronem. Każda szyba staje się kartką rysunkową. Podchodzimy do okna i zaczynamy rysować czubkiem palca lub jakimś pałeczką kosmetyczną zakończoną watką: pałeczki zmniejszają zacieki na szybie. Zanim rysunek zniknie można spróbować szybko odtworzyć ołówkiem na papierze tajemnicze znaki z zaparowanej szyby.

 

Opr. Tomasz Wrona