OTWIERANIE PIĘŚCI

 

Cel:  jest to zabawa interakcyjna, przekłada psychiczny proces na działanie fizyczne: rozwój zaufania i otwartości między osobami symbolizowany jest przez otwieranie zaciśniętej dłoni partnera

Czas trwania: 20 minut

Uczestnicy: od 14 lat (stosowane nie tylko w szkole)

Miejsce: sala klasowa lub inne pomieszczenie gdzie jest dużo miejsca

Przebieg:

- wybór partnera, którego chciałoby się bliżej poznać

- każda para szuka dla siebie wygodnego miejsca gdzie może usiąść

- patrzą sobie w oczy

-osoba niższa- A; osoba wyższa- B

- A- zamyka oczy i zaciska prawą pięść mocno koncentrując się na niej. Mówi do siebie po cichu: „Czasem czuję się tak, jak ta zaciśnięta pięść. Nie chcę wtedy aby ktokolwiek zbliżał się do mnie, wystawiam na zewnątrz swoje kolce, by móc czuć się bezpiecznym.” Wypowiadając te słowa, A może przypominać sobie te momenty, w których czuł się zraniony i uciekał przed „światem”.

- B po około 40 sekundach zaczyna ostrożnie i w odpowiedni sposób otwierać pięść partnera, tak by A mógł nabrać do niego zaufania

- podczas eksperymentu B zwraca uwagą na niewerbalne sygnały, na drobne ruchy, wyraz twarzy swego partnera

- jeśli A otworzy pięść, wtedy para zamienia się rolami

- gdy para skończy, może porozmawiać ze sobą o tym eksperymencie, tak by nie przeszkodzić innym

Reguły:

- w czasie eksperymentu para nie może rozmawiać ze sobą

- nie wolno śpieszyć się, ani robić czegoś na siłę

Wskazówki:

- by nie było problemu z doborem partnera, prowadzący może wyznaczyć pary

Uwagi:

- nie powinno się stosować, gdy grupa jest młoda

- uczestnicy musza być gotowi, by przyznać się do swej wrażliwości

- chęć do rozmowy na ten temat

 

Opr. Klaudiusz Bialik