CO BY BYŁO, GDYBY…?

 

Cele: Zabawa pomaga dzieciom w pogłębianiu świadomości rozmiarów własnego ciała i w rozpoznawaniu różnych form ruchu.

Uczestnicy: Od 8 lat. Dzieci powinny być przyzwyczajone do zabaw interakcyjnych i wiedzieć, że ich ciało jest tak samo ważne jak ich głowa.

Czas: Około 10 minut.

Miejsce: Duże i wolne pomieszczenie.

Przebieg: Dzieci spacerują po sali nie rozmawiając ze sobą. Najpierw przechadzają się całkiem normalnie… Następnie zatrzymują się i wyobrażają sobie, że są o pół metra wyżsi niż w rzeczywistości… Spacerują tak, jakby byli pół metra wyżsi… (30 sekund).

Dzieci ponownie się zatrzymują. Wyobrażają sobie, że są o pół metra niżsi… Spacerują tak, jakby byli o pół metra niżsi… (30 sekund).

Dzieci stają. Wyobrażają sobie, że są trzy razy grubsi niż w rzeczywistości… Poruszają się, jakby byli trzy razy grubsi… (30 sekund).

Dzieci zatrzymują się, i wyobrażają sobie, że są trzy razy chudsi niż w rzeczywistości… Poruszają się, jakby byli trzy razy chudsi… (30 sekund).

Dzieci stają. Wyobrażają sobie, że nie posiadają mięśni… Poruszają się, jakby nie mieli mięśni… (30 sekund).

Dzieci zatrzymują się. Wyobrażają sobie, że ich nogi i ramiona składają się ze sprężyn, jakie umieszcza się w materacach… Poruszają się, jak człowiek sprężynowy… (30 sekund).

Dzieci zatrzymują się. Wyobrażają sobie, że całe ich ciało jest ze szkła i jest bardzo kruche… Poruszają się, jak poruszałby się człowiek ze szkła… (30 sekund).

Dzieci zatrzymują się. Wyobrażają sobie, że całe ich ciało jest uformowane z elastycznej gumy… Poruszają się, jak poruszałby się człowiek z gumy… (30 sekund).

Dzieci zatrzymują się. Wyobrażają sobie, że całe ich ciało jest ze starego żelaza a ich stawy są zardzewiałe… Poruszają się, jak zardzewiały człowiek z żelaza… (30 sekund).

Dzieci zatrzymują się. Wyobrażają sobie, że ich ciało jest z miękkiego puchu… Poruszają się, jak „puchowy” człowiek… (30 sekund).

Dzieci zatrzymują się a następnie zaczynają spacerować normalnie, jak zwykle… Ponownie się zatrzymują i zaczynają spacerować, wolno, jak najpowolniejszy człowiek świata… (15 sekund).

Dzieci zatrzymują się i oddychają głęboko, po czym biegają tak szybko, jak biegałby najszybszy człowiek świata… (15 sekund).

Dzieci zatrzymują się i wracają na swoje miejsca.

Wskazówki: „Co by było, gdyby…?” może też posłużyć jako tło dyskusji o stanie własnego ciała oraz jako eksperyment odprężający, który angażuje w równym stopniu fantazję i ciało dzieci.

 

Opr. Małgorzata Lalak

Źródło: Klaus W. Vopel, Gry i zabawy interakcyjne dla dzieci i młodzieży, cz.III, Kielce 1999.