WYMYŚLANIE HISTORYJEK

 

Cele: Dzieci nawiązują kontakt ze swoją fantazją i mają okazję wyrażania mową wewnętrznych wizji.

Uczestnicy: Od 11 lat.

Czas: około 50 minut.

Pomoce: Dla każdego dziecka trzy małe kartki, papier i ołówek.

Przebieg: Każde z dzieci na podstawie trzech stałych informacji wymyśla historyjkę. Informacje mówią, kto jest bohaterem historyjki, co bohater robi i gdzie się ta historyjka zdarzyła.

Każde dziecko otrzymuje trzy małe kartki, na każdej z nich piszą jedną informację. Na pierwszej kartce piszą, kto będzie bohaterem ich historyjki, np. „rybak”, „dziewięcioletnia dziewczynka”, itp. Bohater historyjki może mieć imię. Należy podać także kilka danych na jego temat, np. „Zosia, uczennica trzeciej klasy”. Na następnej kartce dzieci piszą, co robi ich bohater, np. „łowi ryby”, „obchodzi urodziny”, itd. Na trzeciej kartce dzieci piszą, gdzie historyjka się odbywa, np. „w domu nad morzem”, „w starym zamku”, „w dużym pokoju”.

Gdy dzieci skończą wypełniać swoje kartki, prowadzący zabawę zbiera je, i układa w trzech stosach: pierwszy – kartki z imieniem bohatera, drugi – kartki z wydarzeniami oraz trzeci – kartki z miejscem akcji.

Prowadzący miesza kartki w każdym ze stosów. Następnie każde z dzieci bierze sobie po jednej kartce z każdego stosu. Dzieci mają teraz trzy zupełnie inne kartki, na ich podstawie mają wymyślić historyjkę i zapisać ją. Czas pracy to ok. 15 minut.

Po napisaniu historyjki dzieci dobierają się w grupy czteroosobowe i wspólnie omawiają swoje historyjki. Czytają historie na głos, zwracając uwagę na to, co jest w nich wspólnego, czym się różnią; dzieci wyrażają swoją opinię o historyjkach, mówią co im się najbardziej podobało i co je zainteresowało. Praca w grupach powinna trwać około 15 minut.

Po kolei dzieci podają swoje własne pierwotne informacje i te dane, z których powstała właściwa historyjka. Jak najwięcej dzieci powinno przeczytać swoją historyjkę na głos wobec całej klasy.

Wskazówki: Doświadczenia dzieci można pogłębić, pozwalając im odegrać historyjkę. W tym celu autor powinien sam wybrać aktorów do swojego opowiadania.

 

Opr. Małgorzata Lalak

Źródło: Klaus W. Vopel, Gry i zabawy interakcyjne dla dzieci i młodzieży, cz.III, Kielce 1999.