PRUI (K.W. Vopel, Jak pobudzić kreatywność grupy?, Kielce 2003)

 

Cele: Zabawa ta ożywia uczestników, stawiając ich w niecodziennej sytuacji: muszą chodzić po omacku po całym pomieszczeniu. Dla wielu osób jest to duże wzywanie, ponieważ nie mogą praktykować zwykłego zachowania kontrolującego i nie mają orientacji w przestrzeni. Z drugiej strony możliwość spotkania innych po omacku, ożywia fantazję i ciekawość. Eksperyment dosłownie zacieśnia kontakty między uczestnikami i pogłębia poczucie przynależności do grupy.

Wiek uczestników: od 12 lat.

Czas trwania i pomieszczenie: około l0 minut; w pomieszczeniu nie mogą znajdować się żadne niebezpieczne i ostre przedmioty, o które uczestnicy mogliby się zranić.

Wprowadzenie: W eksperymencie tym możecie przetestować, jak się czujecie, gdy musicie poruszać się po świecie z zamkniętymi oczami oraz jakie macie wtedy możliwości orientowania się. Prawdopodobnie poznacie siebie oraz innych uczestników z nowej strony. Odstawcie krzesła na bok, aby uzyskać wystarczająco dużo wolnej przestrzeni... Rozproszcie się po całym pomieszczeniu... Później będziecie chodzili po pomieszczeniu z zamkniętymi oczami. Udajecie się na poszukiwania „Prui". Jeśli kogoś spotkacie, wtedy potrząśnijcie jego dłoń i zapytajcie go: „Prui?” Jeśli zagadnięta osoba odpowie pytaniem: „Prui?", wiecie, że nie znaleźliście „Prui", a jedynie innego poszukującego. Nie otwierajcie oczu i idźcie dalej, aż będziecie mogli spotkać kogoś innego. W którymś momencie cicho wyszeptam jednemu z was, że jest „Prui". „Prui" widzi, dlatego też osoba ta może otworzyć oczy. Niestety „Prui" musi milczeć. Kto wiec spotka „Prui", potrząśnie jego dłoń i zada mu pytanie, ten nie otrzyma żadnej odpowiedzi. Znalazł się u celu swoich poszukiwań. Teraz również on może otworzyć oczy, ponieważ staje się on częścią „Prui". Oboje podają sobie ręce i chodzą dalej po pomieszczeniu, zachowując milczenie. Również gdy jeden z nich zostanie powitany, muszą wciąż trzymać się za ręce i mogą wykorzystać do powitania tylko wolną dłoń.

Każdy, kto spotka „Prui", przyłącza się do wędrującego i milczącego łańcucha, który rośnie, rośnie i rośnie. Zamknijcie oczy i zacznijcie teraz...

 

Opr. Łukasz Knieć