KTO POWIEDZIAŁ „ACH”? (K. Vopel, Zabawy, które łączą)

 

Cele:

Umożliwia zdobycie zaufania i nabycia przekonania, że w grupie czujemy się bezpiecznie.

Wyostrza wrażliwość oraz gotowość intensywnego spostrzegania pozostałych uczestników.

Grupa jest z reguły dumna, że udało jej się rozwiązać zagadkę.

Wspólnie wykonane zadanie wzmacnia poczucie przynależności do grupy.   

Uczestnicy: od 13 lat. 

Czas: 10 min.

Przebieg:

Uczestnicy rozpraszają się po pomieszczeniu i przyglądają się uważnie swojemu otoczeniu tak, aby stworzyć w myślach obraz pomieszczenia grupowego i dobrze go zapamiętać. Potem zamykają oczy i budują sobie „zderzak”, unoszą dłonie na wysokości klatki piersiowej, wewnętrznymi powierzchniami skierowanymi do zewnątrz. Kiedy się już w ten sposób zabezpieczyli, zaczynają spacerować po całym pomieszczeniu, nie rozmawiając ze sobą. Prowadzący prosi uczestników, aby chodzili wolno i ostrożnie oraz posługiwali się wszystkimi zmysłami w celu uniknięcia zderzeń. Każdy próbuje w miarę możliwości schodzić pozostałym osobom z drogi, ale jednocześnie wyraźnie odczuć, kiedy się one znajdują w pobliżu. 

Teraz prowadzący dotyka ramienia dowolnego uczestnika. Wie on, że po upływie 10 sekund ma powiedzieć w wybrany przez siebie sposób „ach”. Kiedy uczestnicy usłyszeli „ach”, chodzą dalej po pomieszczeniu jeszcze przez 5 sekund.

Potem zatrzymują się w miejscu i otwierają oczy. Teraz zadanie grupy polega na wskazaniu tej osoby, która powiedziała „ach”.

Pomoce: wolna przestrzeń, którą można uzyskać po przesunięciu stołów i krzeseł na bok.

Wskazówki:

-                      Prowadzący nie włącza się do tej zabawy, lecz uważnie obserwuje grupę i kontroluje bezpieczeństwo uczestników.

-                      W czasie gry mówi on wyraźnie, że będzie zwracał uwagę na to by wszyscy mogli bezpiecznie poruszać się po całym pomieszczeniu. Prosi uczestników, aby chodzili wolno.

-                      W czasie trwania zabawy „ach” powinny wypowiedzieć 3-4 osoby.

 

Opr. Jola Jędrysiak