WSPÓLNOTA (zabawa zaczerpnięta z jednego z wyjazdów)

 

Cel: Uświadomienie sobie wagi i istnienia ról, w jakie wchodzimy czy jakie przyjmujemy w różnych środowiskach; chęć pracy nad sobą; zdawanie sobie sprawy z tego jak współpracujemy w grupie i jaką tworzymy wspólnotę - jakie wiążą nas więzi.

Uczestnicy: Mogą być już dzieci w wieku szkolnym- zabawę modyfikuje się zależnie od wieku; liczba biorących udział- kilkanaście osób plus przynajmniej kilkoro obserwatorów-oceniających = może być więcej jak 20 osób; czas - przynajmniej pół godziny

Przebieg: Dzielimy uczestników na 2 niekoniecznie równe grupy, z których jedna liczy przynajmniej kilkanaście osób- osoby te opuszczają na jakiś czas pomieszczenie. W tym czasie przygotowujemy dla nich różnego rodzaju sprzęty- zależnie od możliwości i zadania, jakie dla nich przewidzieliśmy(np. Stoły, krzesła, miski, zasłony, garnki...). Pozostałą grupę „wtajemniczamy”: będą obserwatorami działań tych, którzy za chwilę będą próbować coś stworzyć i polecamy obserwatorom nadać pracującym konkretne role: lidera grupy, jego zastępcę, aktywistę, człowieka zdystansowanego, dyspozytora, kogoś, kto dużo mówi, mało robi, osobę wcale niezaangażowaną w dzieło, zajętą sobą itp. (role kształtujemy w zależności od potrzeb wychowawczych danej grupy). Obserwatorom zaznaczamy, by notowali swoje obserwacje, którymi potem się podzielą, ale podkreślamy, by zrobili to w umiejętny i delikatny sposób (dotyczy to zwłaszcza trudnych i kłopotliwych ról)- zabawa nie ma na Celu wytykania niczego nikomu, ale wszystkich ma nauczyć (obserwatorom przynajmniej dać do myślenia) współpracy w grupie i odpowiedzialności za zadanie jak i za siebie nawzajem. Grupę, która oczekiwała zapraszamy i zadajemy konkretne zadanie, np. Budowę czy przyrządzenie ośrodka rekolekcyjnego lub jakiegoś biura (jeśli w zabawie biorą udział np. Pracownicy). Gdy dzieło zostanie ukończone lub po upływie określonego czasu obserwatorzy dzielą się obserwacjami i wyciągamy wnioski.

Pomoce: Wszystkie narzędzia i sprzęty, mające służyć zadaniu; pomieszczenie powinno być dość obszerne - by pomieścić tworzących jak i obserwatorów

Wskazówki: Gra przeznaczona dla większości poziomów wiekowych, choć wymaga odrobiny dojrzałości i miłości w relacjach międzyludzkich ( szczególnie wśród obserwatorów, którzy przedstawią swoje opinie- trzeba uważać, by unikać oskarżeń, by nikt nie poczuł się atakowany; choć i wśród działających może dojść do kłótni, która uniemożliwi dalszy przebieg gry); role kształtujemy zależnie od potrzeb- tego, co chcemy przekazać; pojawia się trudność, jeśli chcielibyśmy, by w wykonywaniu zadania mogli wziąć udział wszyscy (np. Potem się wymienić)- gdyż nawet po zmianie zadania i ról trudno oczekiwać spontaniczności i wyłączenia kontroli.

 

Opr. Milena Nosal