W DOLINIE JADOWITYCH WĘŻY

 

Uczestnicy: dzieci w wieku od 6 do około 12 lat; dla dużych grup, liczących od 20 do 40 osób.

Przebieg: Całe pomieszczenie jest „doliną jadowitych węży". Jedna połowa uczestników rozprasza się po pomieszczeniu jako grzechotniki, trzymając w ręku pudełko z zapałkami, przy pomocy którego będą wydawane charakterystyczne dla tych węży dźwięki. Węże nie są złe, chcą tylko, by zostawić je w spokoju. Kiedy czło­wiek się do nich zbliża, grzechotają one swoim ogon­kiem, by go ostrzec. Kąsają tylko wtedy, gdy ktoś ich dotknie. Druga połowa grupy musi przekraść się z zawiązanymi oczyma z jednego końca pomieszcze­nia - „doliny" na drugi, unikając przy tym ugryzie­nia węża. Kto dotknie któregoś z „grzechotników", staje blisko za nim, zdejmuje opaskę z oczu i staje się jakby jego częścią. Ile uczestników przejdzie przez całą dolinę? Po dotarciu ich na drugi koniec po­mieszczenia następuje zamiana ról. Zabawa ta może zostać przeprowadzona również jako zawody pomiędzy dwiema drużynami.

Inne możliwości: W dolinie węży można też umieścić szlachetne ka­mienie, które trzeba będzie odnaleźć i zebrać (kamyki, ziarna fasoli albo guziki). Chodzi wtedy o to, któ­ra grupa zbierze w przeciągu ustalonego na początku czasu więcej skarbów.

Materiały pomocnicze i porady: Dla połowy uczestników potrzebne będą pudełka z zapałkami oraz opaski albo chustki do przewiązania oczu.

Wskazówki pedagogiczne: Jest to spokojna zabawa, w której trzeba zdać się na zmysł słuchu. Ponieważ odgłos grzechotania dobiega z wielu miejsc jednocześnie, uczestnicy usiłujący przeprawić się przez dolinę, mają trudności z umiejscowieniem „węży". Prowadzący powinien zwracać uwagę na to, aby „grzechotniki" nie wprowadzały „niewidzących" współgra - czy w błąd.