JAK SIĘ MASZ? DZIĘKUJĘ, DOBRZE (K. Vopel, Umiejętność współpracy w grupach cz. 2)

 

Cel: Rozwijamy w uczestnikach chęć współpracy, zaufania oraz cierpliwości i przestrzegania reguł gry.

Uczestnicy: liczba 10-15 osób, wiek 12-25 lat, czas 10-15 min.

Przebieg: Uczestnicy: zamykają oczy, albo zakładają na nie opaskę. Nic nie widząc ustawiają się w szeregu, ramię przy ramieniu twarzą w stronę prowadzącego, który powinien bez ustanku mówić, aby uczestnicy wiedzieli gdzie on się znajduje. Potem uczestnicy odliczają na głos i zapamiętują swój numer. Prowadzący powinien zapewnić grupę, że będzie czuwał nad tym aby nikomu nic się nie stało. Kiedy uczestnicy stoją już w szeregu z zapamiętanym własnym numerem, wtedy każdy zapoznaje się z głosami swoich sąsiadów i zapamiętuje ich brzmienie. W tym Celu zadajemy pytanie: JAK SIĘ MASZ? I uzyskujemy stereotypową odpowiedź: DZIĘKUJĘ, DOBRZE. Pytania i odpowiedzi należy powtórzyć 4-5 raz, aby każdy miał możliwość dobrze zapamiętać. Teraz uczestnicy spacerują po pomieszczeniu z wyciągniętymi przed siebie rękami na wysokości klatki piersiowej. Kiedy uczestnicy rozproszyli się po całym pomieszczeniu wtedy prowadzący prosi, aby zatrzymali się na chwilę w miejscu. Zadanie polega na tym, aby uczestnicy ponownie ustawili się w takim szeregu jak na początku. Teraz mogą ze sobą rozmawiać, ale używając tylko dwóch zdań: Jak się masz?... Dziękuję, dobrze...., Prowadzący powinien zachęcić uczestników do poszukiwań i zapewnić, że jest to zadanie do wykonania.

Pomoce: apaszki na oczy.

Warunki gry: pomieszczenie,

Warunki: Prowadzący przez cały czas czuwa by nikomu złego nic się nie stało, przy poruszaniu się z zamkniętymi, bądź zawiązanymi oczami.

 

Opr. Ewa Gajda