PSZCZOŁY (K. Vopel, Myśleć jak góra, czuć jak rzeka)

 

Cele:

poznanie społecznej organizacji pszczół

świadomość podział ról i obowiązków

przygotowanie do podejmowania zadań dorosłości

pracowitość, kreatywność

Uczestnicy: od 5 lat

Czas: ok. 20 min.

Przebieg: Zaproszenie do wysłuchania historii o małej pszczole. Jeżeli chcecie, możecie sobie wygodnie usiąść lub nawet zamknąć oczy. Moja opowieść zaczyna się wczesnym rankiem, gdy nie jest jeszcze zupełnie widno, mała pszczółka budzi się do życia. Spała bardzo niespokojnie, ponieważ tak bardzo chciałaby już pomagać. Każdego dnia widzi, jak dorosłe pszczoły wylatują rankiem z ula, przez cały dzień zbierają niezmordowanie nektar, który ze sobą przynoszą a następnie wytwarzają miód. Mała pszczółka również bardzo chętnie poleciałaby do kwiatów i zbierała nektar! Często mówiła: Jestem już dorosła, chciałabym pomagać; Dorosłe pszczoły za każdym razem odpowiadały: Poczekaj, jesteś jeszcze za mała. Mała pszczółka była zawsze zawiedziona. Jednak dzisiaj rano zdecydowała, że nie będzie dłużej czekać. Podpełzła do wylotu z ula, poranne powietrze jest takie zimne. Szeroko rozłożyła skrzydła i wystartowała. Wszędzie jest jeszcze bardzo cicho. Trudno jej wąchać kwiaty, gdy powietrze jest takie zimne; gdy zbliża się do nich dostrzega, że wszystkie są jeszcze zamknięte. Jest po prostu za wcześnie, a więc wraca do ula i siada przy otworze wylotowym, składa skrzydła i patrzy na zewnątrz swoimi wielkimi oczami, aby nie przegapić wschodu słońca. Sprawdza temperaturę powietrza za pomocą czułek. Wie, że kwiaty otwierają się, gdy jest wystarczająco ciepło, wtedy po raz pierwszy pomoże zebrać nektar. Nareszcie robi się ciepło i nasza bohaterka wylatuje z ula. Wyczuwa silny zapach, idzie za nim i odkrywa wielkie drzewo, całe pokryte kwiatami. Ostrożnie siada na jednym z nich i mocno przytrzymuje się swoimi sześcioma nóżkami. Zbiera nektar z kwiatu i przykleja go do tylnych nóżek aż do momentu, gdy jest mocno obładowana. Gdy chce wylecieć zauważa, że musi się bardziej wysilać, ponieważ jest taka ciężka, ale bez trudu dociera do ula i oddaje nektar pszczołom, które robią z niego miód. Wszędzie, gdzie się pojawia, mała pszczoła opowiada podniecona: Odkryłam nowe, piękne drzewo, wszystkie możecie zbierać tam nektar. Jedna z pszczół przekazuje to drugiej, ta następnej, a mała pszczółka pokazuje wszystkim drogę do kwitnącego drzewa. Od tej pory wolno jej już pomagać i coraz więcej pszczół wie, że już stała się dorosła.

Propozycja dyskusji o dojrzewaniu pszczółki do pracy. Zadania ruchowe: pokaż jak mała pszczółka budzi się ze snu, jak porusza przy tym nóżkami, główką i ciałem. Pokaż jak siedzi przy wyjściu z ula i patrzy na zewnątrz, na zimne, poranne powietrze. Jak wygląda jej pierwszy lot, jak ląduje na kwiatku i wybiera nektar? Zaprezentuj jak ląduje ona na jednym z kwiatów kwitnącego drzewa i wybiera z niego nektar; jedna osoba jest kwiatem, druga pszczółką. Jak wygląda pszczoła, gdy jest obładowana nektarem? Można odegrać całą historię, w której będą brały udział wszystkie dzieci, dzieląc się na role; pszczółka, drzewo, inne pszczoły, ul itd. Scenka może kończyć się wspólnym tańcem po zebraniu miodu.

Pomoce: propozycja - mini stroje np. czułki

Wskazówki: wybór dobrego miejsca np. na dywanie; przestrzeń

 

Opr. Karolina Łukawiecka